j 的个人资料miSINESpacio照片日志列表 工具 帮助

日志


11月11日

una de matemáticas (pero prácticas)

  
 
    
 
 
  

 

 
 
 
  
 
 
 
 
  

 

 
 
 
 
       

  

 
       

  

 
  
 
 
  
 
 
  
 
11月3日

It's complicated

Click en las fotos

 

 

 

A Web Comic: http://xkcd.com/

5月8日

Imagen 1: humor

 
 
 
 
Iba todo muy bien hasta que surgieron pequeñas discrepancias
entra la comisión vecinal de la margen opuesta y el Ingeniero...
¡¡Y Usted ya sabe qué carácter tiene el Ingeniero!!
 
 
 
 
[Fuente: carreteros.org; Diseño de Quino]
9月21日

Alg-a

O  pai de Migueliño chegaba das Américas e o rapaz non cabía de gozo no seu traxe festeiro. Migueliño sabía cos ollos pechados cómo era o seu pai; pero denantes de saír da casa botoulle unha ollada ó retrato.

Os "americanos" xa estaban desembarcando. Migueliño e a súa nai agardaban no peirán do porto. O corazón do rapaz batíalle na táboa do peito e os seus ollos esculcaban nas greas, en procura do pai ensoñado.

De súpeto avistouno de lonxe. Era o mesmo do retrato ou aínda mellor portado, e Migueliño sinteu por el un grande amor e canto máis se achegaba o "americano", máis cobiza sentía o rapaz por enchelo de bicos. ¡ Ai !, o "americano" pasou de largo sen mirar para ninguén, e Migueliño deixou de querelo.

Agora si, agora si que o era. Migueliño avistou outro home moi ben traxeado e o corazón dáballe que aquel era o seu pai. O rapaz devecíase por bicalo a fartar. ¡Tiña un porte de tanto señorío!  ¡ Ai !, o "americano" pasou de largo e nin tan siquera reparou que o seguían os ollos angurentos dun neno.

Migueliño escolleu así moitos pais que non o eran e a todos quixo tolamente.

E cando esculcaba con máis anguria, fíxose cargo de que un home estaba abrazando á súa nai. Era un home que non se parecía ó retrato; un home moi flaco, metido nun traxe moi floxo; un home de cera, coas orellas fóra do cacho, cos ollos encoveirados, tusindo...

Aquel si que era o pai de Migueliño.

 
 
Alfonso R. Castelao, "O pai de Migueliño"
 
  
 

 
 
Contra a emigración, xorde un portal que sirve de punto de encontro entre os artistas galegos, de tal maneira que aunque estean dispersos no mundo, estén xuntos. En Galicia temos moito potencial, inmenso, so témo-lo que crer.
 
Por iso, démoslle a benvida a  Alg-a
 
Alg-a é unha superficie de comunicación sólida formada por organismos que fluen nas correntes alternas, mergulladas baixo a capa pastosa do composto petroartístico.

Alg-ures
Comunidade no oceano virtual de organismos e ideas na diáspora. Alg-a quere activar o potencial da arte galega esparcida e aparentemente transparente, aglutinandoa nun placton multimediatico que nutra as carencias da identidade creativa en galicia.

Alg-uen
A comunidade de buzos electrónicos decididos a abrir vías de auga no casco, esta composta por artistas interesados no extenso campo do arte dixital e libre.

Alg-a é unha plataforma aberta a novos mergulladores.
 
 
 ************************************************************************************* 
 
Para máis información pincha aquí (entrevista con un dos responsables da idea) ou no sitio internet (véase SINelacES, neste blog)
 


 

 


 
 
9月16日

Cincuenta años

 

 

"Lolita, light of my life, fire of my loins. My sin, my soul. Lo-lee-ta: the tip of the tongue taking a trip of three steps down the palate to tap, at three, on the teeth. Lo. Lee. Ta.

She was Lo, plain Lo, in the morning, standing four feet ten in one sock. She was Lola in slacks. She was Dolly at school. She was Dolores on the dotted line. But in my arms she was always Lolita."

---------------

"Lolita, luz de mi vida, fuego de mis entrañas. Mi pecado, mi alma. Lo-li-ta: la punta de la lengua emprende un viaje de tres pasos desde el borde del paladar para apoyarse, en el tercero, en el borde de los dientes. Lo.Li.Ta.

Era Lo, sencillamente Lo, por la mañana, un metro cuarenta y ocho de estatura con pies descalzos. Era Lola con pantalones. Era Dolly en la escuela. Era Dolores cuan­do firmaba. Pero en mis brazos era siempre Lolita"